Loripes orbiculatus Poli, 1795
Melkwitte cirkelschelp 
×
SynoniemenAndere namen die je in de literatuur tegen kan komen | : | De naamgeving van deze soort is een beetje verwarrend. De schelp behorende bij de naam Tellina lacteus (http://www.linnean-online.org/17261/) zoals beschreven door Linnaeus in 1758, blijkt een Diplodonta soort te zijn. Poli introduceerde in 1791 het genus Loripes en voegt daar de Tellina lactea van Linnaeus aan toe, wat dan Loripes lacteus zou moeten zijn, maar hij doet dat zonder een beschrijving van de soort, maar wel met een referentie naar de schelp van Linnaeus. De eerst volgende die de schelp wel beschrijft is Lamarck in 1818 en deze beschrijft hem onder de naam Loripes lucinalis, en dat is dus de naam waaronder wij hem ook moeten plaatsen. 1 2 3 |
ExoskeletEen versteviging van het lichaam aan de buitenkant en direct zichtbaar | : | ja 4 |
| Schelp | : | ja 4 |
| Vorm | : | rond |
| Tweekleppig | : | ja 4 |
| GelijkkleppigBij tweekleppigen of de linker- en de rechterklep min of meer gelijk zijn | : | ja 5 |
| HoogteDe maat van top tot onderrand | : | 22 mm |
| LengteVan apex tot opening, voornamelijk bij stoottanden | : | 22 mm |
| DikteDikte van het schelp materiaal | : | stevig |
| Convexiteit | : | plat |
| SymmetrischLigt de apex in het midden van de schelp | : | nee |
| Umbo
| : | buigt naar achteren |
| Groeilijnen | : | duidelijk |
| PeriostracumHet periostracum is in het Nederlands bekend als de opperhuid. Het is de buitenste laag van de schelp, opgebouwd uit conchioline vermengd met kalk, en beschermt de schelp tegen de inwerking van (zee)water en zuren. | : | ja |
| Dikte | : | heel dun |
| Kleur | : | beige |
| OstracumHet ostracum is de tweede laag van de schelp. Deze laag, ook wel prismalaag of porseleinlaag genoemd, bestaat uit calciet, of uit calciet en argoniet, wat voornamelijk bestaat uit calciumcarbonaat. Het zijn kleine primatische kristalletjes die loodrecht staan op de buitenste laag en dan prismalaag heet of als gekruiste lamellen en dan porceleinlaag heet. In beide gevallen hebben we het nog steeds over het ostracum. | : | ja 5 |
| Kleur | : | wit of creme |
| Structuur | : | concentrische richels, bij de meeste soorten is een sulcus (plooi) aanwezig 5 |
| ParallelDe structuur parallel aan de groeilijnen | : | fijne lijntjes |
| Materiaal | : | aragoniet 5 |
| LunulaBij tweekleppigen een veldje voor de umbo dat min of meer duidelijk begrensd is. Ook bekend als maantje. | : | ja 6 |
| Beschrijving | : | kort en diep |
| AreaEscutcheon of rugveld; Een min of meer duidelijk begrensd langwerpig veld achter de umbonen bij een deel van de tweekleppigen, naast en achter het uitwendig ligament. In het algemeen is het afwijkend van sculptuur van de rest van de schelp. | : | niet aanwezig |
| LigamentHet ligament zorgt ervoor dat de kleppen in rust toestand open staan. Door het gebruik van de sluitspieren kan het dier de kleppen sluiten. Het ligament is gemaakt van conchioline. Het ligament kan inwendig en/of uitwendig zijn. Het inwendige deel heet het resilium en is een prop concioline die de kleppen open drukt. Het uitwendige deel heet het tensilium en bestaat uit een band conchioline die de kleppen open trekt. Het tensilium bevindt zich nabij de apex van de schelp. | : | ja |
| Beschrijving | : | diep en verborgen |
| ResiliumveldDe, meestal driehoekige, verdieping in de slotplaat onder de top waarop het resilium zat. Het veld kan uitsteken ten opzichte van de slotplaat richting de onderrand van de schelp. Synoniemen voor dit veld zijn: resilifer, ligamentholte, ligamentgroeve; Engelse termen: resiliifer, resilium pit, ligament pit | : | langwerpig en een hoek van ongeveer 30° vormend met de achterbovenrand |
| TandenDe tanden zorgen ervoor dat de twee kleppen netjes op elkaar sluiten:
| : | Heterodont 5 |
| CardinaalDe cardinale tanden liggen direct onder de top en zijn vaak wat kort en stomp. | : | ja 5 |
| Aantal | : | 2 5 |
| LateraalDe laterale tanden liggen wat verder verwijderd vanaf de top en zijn vaak wat langer gerekt. | : | ja 5 |
| Aantal | : | 2 5 |
| Beschrijving | : | plaatachtig 5 |
| Binnenzijde | ||
| Kleur | : | wit |
| Sluitspierindruksels | : | ja 5 |
| TypeVolgende types worden onderscheiden:
| : | Heteromyaar 5 |
| Aantal | : | 2 |
| Voorste | : | ja 5 |
| Vorm | : | Ovaal 5 |
| Achterste | : | ja 5 |
| Vorm | : | langwerpig ovaal; valt samen met de mantellijn |
| Mantellijn | : | ja 5 |
| Beschrijving | : | continue 5 |
| Mantelbocht | : | nee 5 |
| Lichaam | : | ja 4 |
| Mantel | : | ja 4 |
| Siphonen | : | nee 5 |
| Voedsel | : | een deel van zijn bouwstoffen krijgt het weekdier via de bacteriocytes cellen waarin zwavel oxiderende bacterieën leven. Zij binden koolstof tot organische verbindingen welke weer gebruikt worden als voeding. Bij een groot te kort aan voedsel worden uiteindelijk ook de bacterieën gebruikt als voedsel. 5 |
| Habitat | : | In zand en fijn gravel; vanaf de laagwaterlijn tot 150 meter diep |
| Saleniteit | : | zoutwater 5 |
| SymbioseLeeft het organisme met een andere soort samen al dan niet in het voor- of nadeel van 1 van de 2 | : | gaan een endosymbiose aan met bacterieën die zwavel oxideren. Deze bacterieën leven in speciale kieuw cellen (bacteriocytes). Vaak is er sprake van een symbiose met zeegras. Dichte zeegrasvelden produceren zwavel rijk sediment, de bacterieën reduceren het giftige zwavel in het sediment en de zeegraswortels leveren zuurstof aan Lucinide. 5 |
| Verspreiding | : | Vanaf het Kanaal zuidelijk tot de Middellandse Zee en West-Afrika |
| Websites | : | |
| Foto verantwoording | : | Foto Rien de Ruijter |
| Bronnen | : |